boekenopener voor probaat schrijfwerk
Ziehier de sinds 2009 dagelijks aangepaste laat-ironische internetpost van scribent revers locker.
feuilleton




In deze linkerkolom wordt wekelijks een vervolghoofdstuk geplaatst  van revers locker's recente e-(mail)roman 'Over die schreef' . Voor korte samenvattingen van mijn zes e-(mail)romans en ander werk: klik op Categorieën en vervolgens op Voorpagina. Zie elders op Internet voor meer werk en/of persoonlijke info.

 

 

 

Aflevering 16:

 

 

12.

 

Soms raakte Jasper door slordigheid z`n aantekeningen kwijt, of waren deze achteraf onleesbaar. Vooral dat laatste kon hij niet verdragen. Hij puzzelde soms uren lang op een kriebel. Kwam hij er niet meer achter dan mompelde hij ’doorspoelen‘ en verscheurde het kladje in snippers. Anderen mochten er niets aan hebben. Plus:alles kon toch alleen maar beter.

Met onverflauwde tegenzin worstelde hij met een volgende schets: 

     Bakzeil

     (de meeste vis

     wordt gevangen

     door het water

     te laten weglopen)

          Begin zeventiger jaren. Een zwoele midzomeravond aan het strand van Scheveningen. Omdat zijn oom minister van Rurale Ontwikkeling is in zijn land van herkomst kan een Tunesi­sche beursstu­dent zich een autoritje van Wage­ningen naar de Pier mak­kelijk permitte­ren. Jaloe­zie van medebur­salen? Nou nee, nooit van gehoord. Ieder voor zich en Allah voor ons allen. Zijn Hollands vriendin­netje lacht mee. Met zo’n stuk kun je voor de dag komen.

     Hij verstevigt zijn greep rond haar leest, terwijl het tweetal blootsvoets een snel vervagend spoor nalaat op de natte zandplaat. Dromerig kijkt hij uit over het glin­sterende watervlak. Hij zucht en het meisje zucht met hem mee.

     Direct onder de kust dobberen een paar boomkor­vissers. Je kunt de simpele bootjes bijna aan­raken. Hun gezellig dokkeren overstemt het geruis van de brand­ing.

     Vak­kun­dig worden de volle netten opgehaald. Langzaam beweegt het herhalend beeld van uitklappende vangarmen zich naar rechts. Even uitschud­den. Perfecte show. Een wonderbaarlijke garnalenvangst. Dat het hier om uitmoordtuig of liever gezegd ‘ecologisch onverantwoord bezig zijn’ gaat wordt pas vele jaren later een trendy bewering.

     Het tweetal blijft even stilstaan om deze vredige indruk van Hollands welvaren te laten bezinken. Maar dan trekt hij zijn arm opeens abrupt terug. Met veel gebaren begint hij een enthousi­ast betoog: ‘Zo`n ervaring zouden we bij ons in Tunesië heel goed kunnen gebruiken. Moet je zien hoe makkelijk zo`n bootje zich beweegt en hoe snel hij zijn buit binnen heeft. Een ideetje voor mijn oom.’

     Veel belangstelling toont het meisje niet. Dat kromme engels van hem. Die in-attente bedenksels. Ze slaagt er niet in begrip op te brengen, ook niet nadat hij zijn hand steviger om haar middel heeft gelegd. Het knelt. Zij had wat anders van het uitstapje verwacht.

     Nog geen maand later ligt er in Den Haag op de regiodesk Noord Afrika bij Ontwik­kelingssamenwerk­ing een officiële aanvraag voor een demonstra­tieproject. Voorgekookt door het Internationaal Agrarisch Centrum van de Wageningse Herenboerenhogeschool. Daarop wordt zonder omwegen positief in­gegaan. Een voor­lopig geschat benodigd bedrag van een kwart miljoen gulden is gauw gevonden. Het budget wordt toch al moeilijk uitgeput.

     Dankzij een spoedprocedure vertrekt binnen een paar weken schipper Tanis met zijn Stellendam 41 richt­ing Tunis. Extra reserveonderdelen mee, want je weet maar nooit. Lekkerbekkend uitgeleide gedaan door een gewich­tige deputatie vooruit­ziend bedrijfsleven dok­kert het scheepje in de richting van een meesle­pend avon­tuur overzee. Cynische journalisten drinken een paar borrels op de ongewisse afloop mee. De hoogst aanwezige ambtenaar neemt een pilsje. Hij houdt niet van jenever.

     Een riskante ondernem­ing voor de zandbankhopper. In een woelige Golf van Biscaje wordt bijna schipbreuk geleden.

Toch nog fortuinlijker dan kenners voor mogelijk hielden bereikt de notendop zonder noemenswaar­dige averij de Tunesische kust. De schipper en z`n twee gelegenheidshulpen worden met veel égards en een grootse ont­vangst de haven bin­nengeloodst. De Nederlandse am­bas­sadeur prominent in de schijnwer­pers. Het mediacircus dobbert mee.

     Besloten wordt de week daarop te gaan proefvisse.

     Langer dan veertien dagen duurt het feest niet.

     De uitkomst was voorspelbaar:

     Bemanning en de bijeengeraapte doelgroep van werkloze balikluivers begrijpen elkaar niet.

     De kust voor Tunesië is te steil, rotsachtig en onef­fen; de netten scheuren erop stuk.

     Geschikte platvis, schelpdie­ren of gar­nalen worden er niet aangetroffen.

     De lokale vissers vonden de omgang met het materiaal maar puur ingewik­keld.

     Het schip wil maar niet aan de stroming en de lokale golfslag wennen.

     Aan deugdelijke verwerking en afzet van de vangst was al helemaal niet gedacht.

          Het project werd gekwalificeerd als te zijn geslaagd omdat goed leergeld werd betaald. Dit in tegenstelling tot de Del­tawerken, die nooit af zullen zijn. Nie­mand haalt het ooit meer in z`n hoofd om het boomkorexperi­ment over te doen.

     De student en zijn Nederlandse vriendinnetje zijn elkaar op tijd kwijtgeraakt. De cultuurslag kon niet worden gemaakt..

‘Om in hebgeltermen te blijven: dit is aan de maat’, was Rita’s korte reactie dit keer. ‘Je hebt er in ieder geval geen ingewikkelde visquota van afgetrokken. De teloorgegane romance had je smeuïger kunnen aanpakken. Tenslotte zijn we niet voor niks aangeland in een fase waarin de cultuurmafia de serieuze lezer vooral literaire thrillers, make-overs en docudrama door de strot wringt.’

Ze had een eind met hem willen lopen maar was aan de late kant geweest. ‘Die rot trams met hun vertragingen’ had ze gemopperd. Ze was een beetje uit haar doen omdat ze zich niet lekker voelde.

‘Voor een deel heb ik er krantenklappers bij geraadpleegd’ bekende Jasper nog, maar zij luisterde al niet meer.

Tijdens de toch nog maar uitgevoerde korte wandeling kwam ze erop terug: ‘Weet je, ik denk dat ik erachter ben. Er zit teveel con­tactarmoede in je. Je moet meer onder de mensen. Je kunt het voor jezelf niet maken om dat te verwaarlozen.’

Jasper huiverde. ‘Bezoekjes afleggen zeker aan oppervlakkige bekenden. Ik pieker er niet over. Ouwehoeren op niks af aan de tap. Je bekijkt het maar.’  En met stemverheffing, getergd: ‘ Wàt bezoeken en con­tacten. Daar had ik m`n buik nou juist allang vol van. Moet dat gezeik dan weer opnieuw beginnen. Waar moet ik het in godsnaam met ze over hebben om het resultaat te kunnen gebruiken? Conversaties onderhouden uit beleefdheid. Naar de mond praten of juist niet, en vergeefs proberen open discussies uit te lokken, die toch niet tot eerlijke en duidelijke standpunten leiden. Dacht je dat ze me niet door hebben? Ze kennen me langer dan vandaag. Ze zien me aankomen na zoveel jaren. Nee ik heb ermee afgerekend.

Het zoeken van een ver ideaal buiten mezelf levert niets op. Dat heb ik allang geleerd. Ik voel me bij wijze van spreken alleen maar vertrouwd met doorzwijgende ouders die levenslang een debiel kind begeleiden en niets dan dat.’

‘Ò-ò’, deed Rita de domme kleutertjes na. ‘Kom op jôh. Zo bedoel ik het toch niet. Je moet juist die lijn doortrekken. Dat is wat je toevoegt. Controversiëel en recalcitrant zijn. Brutaal en zelfoverschattend. Dat loont. Geef ‘m van jetje. Je-weet-wel.’

Hij keek weg. De lol van de wandel­ing was eraf. Rita zei dat ze het koud had gekregen en zich een beetje misselijk voelde. Zwijgend liepen ze dezelfde weg terug.

Zij liet onverwacht een harde, vuile wind. ‘Dit is wat me al zo lang dwars zit’, bekende zij plastisch, vol schaamte een paar passen uitwijkend. ‘Mijn maag en darmen zijn de laatste tijd zo van streek. Vol van ellende.’

Jasper nam het schijnbaar laconiek op: ‘ Freule de wind van achteren, zei m`n moeder altijd. Volgens haar was petomanie een ziekelijke neiging van een peetoom om vies te doen. Een nieuw lente en een nieuw geluid. Een veestje voor iedereen.’

Hij moest schaapachtig om zichzelf lachen en bewonderde het dat zij het er tenminste nog letterlijk uitflapte. Hij hield zich  alleen maar in. Dom dom. En wie heeft er nog belangstelling voor mijn verslappende gouden urinestraal, parelend in de laagstaande zon?

Rita vermoedde intussen wel dat hij het smerig vond, maar waardeerde het dat hij vergevingsgezind de aandacht afleidde. Zelf kwam ze op het terrein van de familiaire schetenhumor nooit verder dan het fantasieloze niveau ‘wang-snee-wang-pang’.

Maar haar windenprobleem wees wel op bit­tere ernst zo vreesde zij. En dacht dat weg.

==

Peyton op 25-03-2014 10:10: 
Thank you for the sensible critique. Me & my cousin were just preparing to do some research on this. We grabbed a book from our area library but I think I learned better from this post. I’m very glad to see such fantastic information being shared freely out there…

kaatje wharton op 31-07-2010 12:24 via, http://chalkpoetry.blogspot.com/ :
tot bij jou geraakt, leuke blog
krijt je jouw commentaar eens voor ons dan krijgt die zijn eigen plaatske?
dank je
ik kom hier zeker terug
kaatje.

 

<<<<<<<>>>>>>>>  <<<<<>>>>>

 

 


                                   XOXOXOXOXOXOXO

 

Laatste tweets
kwasi gedateerde dadaden

 

  

Contact: hedelepe@kpnmail.nl

 

Week 22:

Al genomineerd voor de ontmoedigingsprijs 2019? 

 

Zondag 27/5:

~ Furore voor de literaire giller. ECCE HET ETTEREN DER  letteren.                                              


+ toegif:

De hele tour

leeft tout court

op geouwehoer

rond amour

stoer loerververroerbravoer

renveevervoervoer

en z’n malle moer

op retour.

Sorry voor de boer.


Zaterdag 26/5:

~  Valt er verder nog iets verklaard heilig te excommuniceren?

 

Broodje van Dootje

meergenaamd Kootje

naar z’n grootje

legt het loodje

bij het schootje

van tante Catootje

dat idiootje

despootje

schoot of spoot je

tot miezerig mootje

onder je bootje

en autootje

in haar blootje

op haar po-tje

als cadeautje

pootje voor pootje

gelicht in een kooitje

val doodje

beetje roodje

in en om ootje

was het hierboven genomen

een zooitje.


Vrijdag 25/5:

~  Naïeve linkserigheid van boven vervreemdt de onderknuppel.


Of ik beklijf

met mijn geschrijf

voor tijdverdrijf

als trots oud wijf

staat op de harde schijf

geen polonaise live

poot stijf. 


Donderdag 24/5:

~  Voorbarig in de rede vallen is het ontluisterend prerogatief van radio-kwebbels.


De nieuwe lente

is aan dichtse talenten

om uit te venten

met aplomb van dementen.

uitgedrukt in centen

met renten 

in decente procenten

een pap zonder krenten

heb liever detenten.


Woensdag 23/5:

~  In het grolst van de nacht behoeven de knieën niet bij elkander te blijven.

 

Gelukkig blijft geluk

geborgenheid bij mijn geliefde

penstamons als lust voor het oog

luisteren naar Gershwin, Franck, Satie

een milde bries in open zee

de reuk van lente en winter

de smaak van malimango

maling aan succes

het voldaan gevoel

aandoenlijk kindergedoe

gedeelde troost

trouwe relaties

verhelderende gesprekken

tastbare genegenheid

ervaren rust

een rake tekst

simpele bescheidenheid van de gup

eindeloos lopen

de schoonheid van hooggebergte

kwetsbaarheid van naaktslakken

versus naaldhakken

overlevingskansen voor conceptie

bevrijding van het sterfbed

zandkorrels tussen je vingers door laten glippen

universeel onkruid

en soms helpt zelfs tautologie.


Dinsdag 23/5:

~  Samenraapselshows aan elitair excentrieke ondingen naar keuze bij de vleet.

 

Merk

toch hoe sterk

onze kerk

hecht aan ’t zwerk

annex zerk

zonder zilverberk

louter gekkenwerk

vrij naar klerk

Jacky Perk.


Maandag 21/5:

~  Het letterkundig aspect van poëzie is door itc ingenomen.

 

Er komt een nieuwe baan aan

Zo 1 met een banaan eraan

Een rondje aarde baan

Geen kunst meer aan

Zonder papaverse kijkers

Van verre…

                                                                                             

===