boekenopener voor probaat schrijfwerk
Ziehier de sinds 2009 dagelijks aangepaste laat-ironische internetpost van scribent revers locker.
feuilleton

 

In deze linkerkolom wordt wekelijks een vervolghoofdstuk geplaatst  van revers locker's recente e-(mail)roman 'Façades' . Voor korte samenvattingen van mijn zes e-(mail)romans en ander werk: klik op Categorieën en vervolgens op Voorpagina. Zie elders op Internet voor meer werk en/of persoonlijke info.


Afleverinng 14b:

Deze passages durfde de eindredactie uit onbenul niet te herschrijven. Het zou Jim overigens ook niet zijn opgevallen; hij herlas z’n geplaatste stukken nooit. Het was hem even onverschillig als om voor een rancuneuze matennaaier te worden uitgemaakt.

‘Nog steeds mag een handjevol ongevaarlijke wereldverbeteraars de gepasseerde illusie van de geïnstitutionaliseerde ontwikkelingssamenwerking najagen. Tolerantie in de marge. Volop in de discussie is er nog steeds de achterhaalde visie rond de betwijfelde groei en het zicht op het bevrijdende geluk ten gunste van het onderliggende deel van het mensdom. Dat leidt tot volstrekt absurde studiezin om bijvoorbeeld aan te tonen dat er eigenlijk geen positieve relatie bestaat tussen geconditioneerde financiële steun en economische groei. Maar zelfs een negatieve ten aanzien van armste landen. In een aantal gevallen bleek bovendien: hoe minder structurele hulp des te meer groei. Op eigen kracht kom je vaak veel verder. Het afbouwen van hulp levert veelal wonderbaarlijke successen op en onvervalste hervormingen. Een bittere pil voor hulpverslaafden. Worden er snel weer een paar onbetrouwbare aanvullende haalbaarheidsstudies tegenaan gesmeten die in het gewenste beeld passen.

Aan de andere kant wordt ook betoogd dat er geen enkele economische reden is om de groei aan banden te leggen. Er zouden wel morele en sociale redenen zijn: de mens is het bezit van zijn bezittingen geworden. Levensruimte zou moeten worden behouden waartoe demografische dwangmaatregelen nodig zouden zijn. Het zou een principiële en feitelijke misvatting zijn dat groeiende consumptie onvermijdelijk tot uitputting en schaarste zou leiden: grondstoffen zouden niet opraken, eten en hout zouden ongelimiteerd beschikbaar zijn. Etc..

Daarom kon het niet uitblijven dat zelfs een keurig en betrouwbaar geacht economenblad een volgend ultiem antwoord op de vraag over de oorzaken van onderontwikkeling publiceerde. Na opmerkelijke vaststellingen van andere diepgravers dat

-       hersenen niet goed functioneren in de Tropen. Vandaar die achterlijkheid; dan wel

-       negers dom zijn omdat ze zwart en dom zijn; dan wel

-       DNA-onderzoek binnen de Poolcirkel zou hebben uitgewezen dat alcohol-misbruik onder Eskimo’s genetisch is bepaald om warm te kunnen blijven en alszodanig in groepsverband te kunnen overleven, kwam een nijver researchclubje in het alom gerespecteerd wetenschappelijk periodiek - aangestoken door de gotspe ‘hoe warmer hoe armer’ - met verlossend begrip:

“Landen met een warm klimaat zijn armer dan relatief koudere landen. De masculiene cultuur die in die warmte goed gedijt blijkt daarvoor een verdedigbare verklaring.”

Samenlevingen met een sterke cultuur van onderling vertrouwen zouden hogere economische groei vertonen dan samenlevingen waarin men elkaar minder vertrouwt. Cultuur en economische welvaart waren historisch mede bepaald door de buitentemperatuur. Het klimaat, de reproductieve keuze van mannen en kinderopvoeding hangen daarmee samen. Inwoners van warmere landen zouden niet alleen armer zijn maar ook competitiever. Intussen bevestigden Krugman en Sachs nog eens dat armoe geografisch is bepaald en dat ‘slechte’ geografie vrijwel samengaat met ‘slecht’ beleid. Alsof beleid maken iets anders zou zijn dan het bewust negeren van andere dwingende vragen.

Calculerende topburgers zoals hoogleraren die in de vergetelheid dreigden te raken kwamen daarop inhakend met steeds uitdagender beweringen over de superioriteit van mensen uit het Westen. Het schoot maar niet op met de emancipatie van het onderliggende Zuiden, en het Oosten kwam ook al niet meer met iets innoverends, maar aapte alleen maar na.

Een extra gen zou wel de oorzaak van de zelfvernietigende werklust van blanken zijn. In de koudere gebieden zouden binnen deze optiek de hardste werkers wonen. De protestants-joodse geloofsovertuiging zou ervan doordrenkt zijn dat de mens zich geweldig moet inspannen. In het zweet des aanschijns. Naar werd beweerd zou dit in tegenstelling tot de islam zijn, waarin de genade geheel en al van het bovenaardse zou moeten komen en individuele inspanning er minder toe zou doen.

De paus liet men intussen maar schuiven en vanuit zijn rechterooghoek omhoog kijken in het niets. Er werd begrijpend vriendelijk over gedaan. Geen bedreiging meer.

Er was niets mis met al dat niet onderbouwde gekwezel. Het onderhield de nutteloze discussie en zorgde voor permanent aangepaste verontwaardiging van in goedheid grossierende  pressiegroepen. De ellende in de Derde Wereld is afgekloven tot super-saaie herhalingen. Schitterende uitvergrotingen in meer dan schrijnende soft-color proporties worden inmiddels massaal weggedraaid als een verplicht nummertje in een virtual reality TV-show. Hoeveel arrivé’s ook zogenaamd belangeloos worden ingeschakeld als aandachtsafleiders ver van mijn bed. Op de draaggolf van andermans leed schieten alleen nog prominenten op afroep moeiteloos in close-up dramatisch vol van een ondermaatse prothese, apathie uitstralende vliegen-bedekte smoeltjes, stinkende wonden en uitgemergelde doodskopjes. Een charimarkt voor publiciteitsgeile corifeeën met hun hypocriete gefleem. Altijd nog goed genoeg voor sponsor-promotie en een Edison in het kampioenschap leedvermaak.

De wollige mystificatie van grootmoedigheid, schuldbesef en opgeblazen solidariteit mist de daadkracht van effectieve noodhulp. De fictie van ontwikkelingssamenwerking zweeft op de blikvernauwing van de helper tot op oneindig, en het valse perspectief van de gelukshorizon voor het grauw. Zinsbegoocheling en zendingsdrang raken elkaar in fantasme, overspannen motivatie en zelfbevestiging. De fanatieke bijstand-freak dringt zich op als onvervangbaar in plaats van te streven naar overbodigheid. Van remedie tot verslavingsmiddel voor gever en ontvanger.

En ze waren nog wel zo gemotiveerd begonnen de zelfzoekers. In ijdelheid en kwelling des geestes geknede wereldverbeteraars. Onverbiddelijk. Keihard voor zichzelf, nadat ze in de persoonlijke levenssfeer met een aangepraat probleem of onverwerkte jeugdzonden dachten te hebben gezeten. Even een vlekje wegwerken. Zichzelf verlossend van hun frustraties door in de verte derden daarin te betrekken. De teleurgestelden kunnen niet door de slachtoffers worden geholpen. Jammer dan.

Je moest er zelf geweest zijn. Even aan de armoede genipt  voordat de sensatie er af is. De kick. De uitdaging voor hoogtezon-gegrilde dertigers, die na een diep-treurige foto-safari met opdravende makke zwartjes neerzijgen aan het zwembad van een door bleekscheten geëxploiteerd guesthouse. Zonnebrandolie factor 70 tot in de tepelhoven en het geëpileerde tangakruis. De trage wit-op-zwart-kielen van de oehoeboeloe-bar met een zwoele blik het nakijken gunnend. Een verelendung waarvan je niet zero-positief genoeg kunt worden nadat je bewust bent gevallen voor de aangeprezen genitalieën van een autochtoon stuk. 

Maar kijk nou toch hoe dankbaar en enthousiast de Ketchwa-dorpelingen zijn over de naïeve adviezen van een vrijwillige hulpverlener van verre bij het graven van een simpel irrigatiekanaaltje onder Titicaca. Hulpverslaafd en onbekend met de wetenschap dat nog geen elf generaties terug hun voorouders grootmeesters waren in verfijnde bevloeiings-technieken. Zingend bleven ze zich doodmodderen in de illusie van een zonniger toekomst. Groos als kinderen op een zelfgemaakte vlieger die de lucht maar niet in wil. Even ontsnapt aan de beulsknechten van de dictator en die van de al even slechte bevrijdingsbeweging. Als je generaties lang voor lul bent gezet wordt je dat ook. Logisch dat Benetton veel navolging heeft gevonden door een kleurrijk palet aan onnozele filmacteurs in reclamespots op te nemen.

De voorsprong van de steeds sneller uitlopende voorhoede is te groot geworden. De mogelijkheid om als mensen te kunnen overleven wordt steeds kleiner. Alleen het egoistische centrum graait zo lang het kan. Dit toenemende profiteren brengt het einde sneller dichterbij. Als het Manhattan-verbruiksniveau van nu zou zijn gedeeld met alleen al de Afrikaners dan kon er geen leven meer bestaan. Politici, wetenschappers en de hulpmafia weten dat allang. Ontwikkelingswerkers zeggen te worstelen met  overlevingshulp in situaties van trial and error, maar zijn in werkelijkheid allang aangeland in een dagelijkse praktijk van  onomkeerbare riots and terror. Goedwillende wereldverbetering heeft geen toekomst.

Er is te weinig draagvlak en reserve voor een leefbaar  voortbestaan op deze planeet. Het mondiaal welvaartsniveau kan alleen maar achteruit. Negatieve groei zal een betere verdeling alleen maar belemmeren, en het zinvolle geweld opstuwen tot het moment van de onontkoombare catastrofe. Eerder nog van binnenuit dan van buitenaf. Bij gebrek aan een uniform waardeoordeel rest ons te gedogen tot de aanstaande verdoemenis.

Zolang de ééén of andere idioot dan wel een doortrapte schurk in staat is om in een enkele spectaculaire klap of ongemerkt langzaam al het menselijk leven te vernietigen heeft het meer zin om nog even te proberen in de ruimte te ontsnappen. Op aarde wordt ondanks éducation permanente niets meer bijgeleerd. Er schijnt voorlopig buitenaards water genoeg te zijn.’

Tot zover had de krant Jim’s grimmige bijdrage gecensureerd. De rest van zijn woeste uithalen werd wreed geaborteerd. Met de opmerking dat het stuk was bekort omdat het te langdradig was voor de doelgroep, zonder verder commentaar teruggezonden. De grens tussen uitdaging en doorslaan was overschreden. Jim had z’n schouders opgehaald. Na vluchtige herlezing van het slotfragment verfrommelde hij zijn misbaksel.

‘...Bijstand volgens de aloude moderniseringsgedachte van een unilineaire, evolutionaire ontwikkelingsgang’ leek nog bij het eerste lustrum van de bevrijding van de Tweede Wereldoorlog een voldoende rechtvaardiging voor internationale solidariteit. Daar zijn we vanaf omdat we beter kunnen weten. Ook de grote denkers der aarde zijn de eindgrens genaderd. Politici en strategen gaan eraan vooraf; de massa voor zich uit jagend.

Ontwikkeling laat zich niet dwingen. Ontwikkelingssamenwerking bestaat niet. De verschillen zijn te groot. Het is zoals Thomas Gerault het formuleerde:

Zij steken teveel (licht) op

Ze horen meer dan goed genoeg voor hen is

Ze nemen te weinig aan

Ze nemen teveel deel in te hoog tempo

En blijven teveel op(eten)

Teveel van alles levert niets op

Integendeel

Geen wonder dat ze doodmoe zijn

van al dat gedoe rond

in de kiem ontslapen kasplantjes.’


-0-

==

Peyton op 25-03-2014 10:10: 
Thank you for the sensible critique. Me & my cousin were just preparing to do some research on this. We grabbed a book from our area library but I think I learned better from this post. I’m very glad to see such fantastic information being shared freely out there…

kaatje wharton op 31-07-2010 12:24 via, http://chalkpoetry.blogspot.com/ :
tot bij jou geraakt, leuke blog
krijt je jouw commentaar eens voor ons dan krijgt die zijn eigen plaatske?
dank je
ik kom hier zeker terug
kaatje.

 

<<<<<<<>>>>>>>>  <<<<<>>>>>

 


 

                                   XOXOXOXOXOXOXO

 

Laatste tweets
voor niets

 contact: hedelepe@kpnmail.nl.

 

Week 43:  Om definitief van C02/met-haan af te komen is kosteloze  volledige recycling met afgedankte e-bikes  tot helemaal niks vereist.

 

Zondag  22/10:

~  Topdeskundologen verwachten dat het bijna zo ver is dat het momentum op gang kan komen.

 

De veile hoornaar

van Alkmaar

maakt het ernaar

door rose staar

er mooi mee klaar

maar

dit loos gebaar

geeft daar

niets om.


Zaterdag 21/10:

~  Hoerige meiden gelden als rundervlees voor billboards.

 

Hoer van ‘t jaar

geen echt gevaar

wel half gaar

voorwaar

een beetje raar

van 6 6 klaar

en dus hoor haar

die alk dan maar.


Vrijdag 20/10:

~  Naar een bos haar ketel kun je fluiten.

 

Oh me egaa

zo ik meega

tot omega

moet ik even

zuiver leven

als je overgrootmama

overgegeven

op of aan daarna.


Donderdag 19/10:

~  Tussen Waspik en Vlijmen gaapt de sexpiraat.

 

Engeltjes

zijn alleen maar bengeltjes

met geprinte tengeltjes

onder gepaste jengeltjes

aan religiehengeltjes

op bevlogen stengeltjes

typisch uitverkoren

om nooit te zijn geboren

zij kunnen niemand storen

slaan niets om de oren

tig als ooit tevoren

zonder vers volkoren.

 


Woensdag 18/10:

~  Het reclamewezen zwelgt in gelovig infantilisme.


Stoer zoekt flauw

zwoer trouw

jour kou

oer au

loer snauw

roer jou

koer nou

moer nauw

voer lauw

hoer pauw

broer vrouw

vloer bouw

snoer touw

boer dauw.


Dinsdag 17/10:

~  Dankzij dummies gedijen idolen.

 

Ouwehoeren, dat maakt het verschil.

Niet ouwehoeren, dat maakt het verschil.

Soms ouwehoeren, dat maakt het verschil.

Daar gaan we nog eens heel goed naar kijken.

Nou ja..kijk wat je ziet is dat..

In die zin wel ja, toch?

En dergelijk geouwehoer.


Maandag 16/10:

~  Schuinsmarcheerders staan met beide drie benen in de prut.

 

Lijkbare nonsens

baarlijk weerbaar

baart weer weerloos

bij geen weer

want waarde is tijdloos

omdat geld tijd vreet

en al het waardeloze weer

zoals een loze waard

nooit tijd heeft.


Zoveelste afbraakversie:

Leven

is zonder steven

gedreven

met weven

zweven

angst  en beven

hierneven

s

even

oneven

een nastreven

opgeven

dan sneven.


De benen van die potelaar

staan voor waar

raar

uit elkaar

’t zal wel van zindromen

komen

sinds de lust is afgenomen.


Oei

bij de barbeknoei

vinden kapper en kroeg

elkaar

als ouwehoer

aangelegenheid

voor stoute mannen

vrouwen niet gezien

of gehoord

ongehoord

gestoord

onbekoord

overboord

ook de jouwe

zo houwe

ouwe

gezien

deze uiterste datum van

houdbaarheid.


Stennis

waaraan ik wen is

die rond tennis

bij gebrek aan kennis

onder schennis

van weerbaarheid.


Hand en tand

kamerleden

handverband

voor variant 1

geen moorden

maar heden

even dood als een steen

oog om tand

om oog dus

pa leo loog.

 

===